Το Πακιστάν χάνει 2-3 δισ. δολάρια καθώς η παραγωγή βαμβακιού πέφτει πάνω από 50%:

Η παραγωγή βαμβακιού του Πακιστάν έχει μειωθεί περισσότερο από το ήμισυ από την κορύφωσή της, μια μείωση που τώρα κοστίζει στην οικονομία περίπου 2-3 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως σε πρόσθετες εισαγωγές και τα χαμένα κέρδη από τις εξαγωγές, ανέφερε το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Επενδυτών της Overseas (OICCI) σε μια έκθεση με τίτλο «Seeds of Growth» που κυκλοφόρησε την Τετάρτη.

Η έκθεση βασίζεται σε εισροές από κορυφαίες εταιρείες-μέλη της OICCI που δραστηριοποιούνται στον τομέα της γεωργίας.

ΠΑΚΙΣΤΑΝ: Η παραγωγή βαμβακιού στο Πακιστάν έχει μειωθεί κατά περισσότερο από 50% από την κορύφωσή της, κόστος που η OICCI (Overseas Investors Chamber of Commerce and Industry) εκτιμά σε 2-3 δισ. δολάρια ετησίως λόγω αυξημένων εισαγωγών και χαμένων εξαγωγικών εσόδων. Η παραγωγή έπεσε από τα περίπου 14 εκατ. δέματα στην κορύφωσή της σε εκτιμώμενα 6,85 εκατ. δέματα το 2025-26, 34% κάτω από τον κυβερνητικό στόχο των 10 εκατ. δεμάτων. Ως αιτίες αναφέρονται κλιματικά φαινόμενα, προσβολές από παράσιτα, κακή ποιότητα σπόρων και η γενική απαγόρευση ορισμένων φυτοφαρμάκων χωρίς επιστημονικά τεκμηριωμένο σχέδιο μετάβασης. Η έκθεση τονίζει ότι η αποκατάσταση της παραγωγής σε 8-9 εκατ. δέματα θα ανακούφιζε τα συναλλαγματικά αποθέματα, καθώς η κλωστοϋφαντουργία στηρίζεται στο εγχώριο βαμβάκι και αντιπροσωπεύει το 60% των εξαγωγικών εσόδων της χώρας.

Η παραγωγή βαμβακιού έχει μειωθεί από περίπου 14 εκατομμύρια δεμάτια στο αποκορύφωμά της σε περίπου 6,85 εκατομμύρια δεμάτια το 2025-26, 34% κάτω από τον στόχο της κυβέρνησης για 10 εκατομμύρια δεμάτια, τόνισε η έκθεση.

«Ένα παρόμοιο μοτίβο συγκρατεί το αραβόσιτο», ανέφερε.

Ο υβριδικός σπόρος έχει ήδη τριπλασιάσει τις αποδόσεις ανά στρέμμα σε διάστημα τριών δεκαετιών, αλλά η Εθνική Πολιτική Βιοτεχνολογίας, που εγκρίθηκε τον περασμένο μήνα από το ομοσπονδιακό υπουργικό συμβούλιο, δεν έχει ακόμη εφαρμοστεί.

This was the reason behind the delay in the introduction of biotech corn hybrids, added the report, saying this could unlock “potential USD billion in maize grain and silage exports”.

Γενικός Γραμματέας του OICCI M. Ο Abdul Aleem δήλωσε: «Ο αντίκτυπος της πολιτικής της βιοτεχνολογίας θα εξαρτηθεί από το τι θα συμβεί στη συνέχεια.

«Η απόφαση του υπουργικού συμβουλίου για το αραβόσιτο της βιοτεχνολογίας είναι πρόοδος και το αναγνωρίζουμε», είπε.

Ωστόσο, μέχρι να κοινοποιηθεί και να αναπτυχθεί η πολιτική, τα κέρδη από την απόδοση, το εξαγωγικό δυναμικό και η εμπιστοσύνη των επενδυτών ότι προορίζεται να ξεκλειδώσει παραμένει στα χαρτιά. Αυτό είναι το μοτίβο σε όλη αυτή την έκθεση ευρύτερα. Η κατεύθυνση της πολιτικής είναι συχνά σωστή· είναι ο ρυθμός εκτέλεσης που κοστίζει σε αυτόν τον τομέα δισεκατομμύρια σε οικονομικούς όρους.

Επιπλέον, η έκθεση επεσήμανε επίσης αδυναμίες στην πατάτα, τα γαλακτοκομικά και τον καπνό.

Λιγότερο από το 5% της παραγωγής πατάτας προέρχεται από πιστοποιημένους σπόρους επεξεργασίας, ανέφερε, ενώ η μέση απόδοση του Πακιστάν 20-23 τόνων ανά εκτάριο παραμένει πολύ κάτω από τους 30-35 τόνους που επιτεύχθηκαν αλλού.

“Στα γαλακτοκομικά, μόνο το 10% του γάλακτος επεξεργάζεται και περίπου το 20% της συνολικής παραγωγής χάνεται λόγω ανεπαρκών υποδομών ψυχρής αλυσίδας, παρά το γεγονός ότι το Πακιστάν κατατάσσεται μεταξύ των πέντε κορυφαίων παραγωγών γάλακτος στον κόσμο.”

Σχετικά με την παραγωγή καπνού, η έκθεση ανέφερε ότι το κόστος είχε υπερδιπλασιαστεί σε διάστημα τριών ετών.

Πρόσθεσε ότι ένα τμήμα χωρίς χαρτιά της βιομηχανίας, που συγκεντρώνεται στο Khyber Pakhtunkhwa και το Azad Jammu και το Κασμίρ, συνέχισε να λειτουργεί εκτός του φορολογικού διχτυού.

Σχετικά με το λίπασμα, η έκθεση αναφέρει ότι η ουρία με βάση το άζωτο συνεχίζει να κυριαρχεί στη χρήση των αγροτών, ενώ η απόρριψη ποτάσας, που απαιτείται για την ισορροπημένη διατροφή του εδάφους, ανήλθε σε μόλις 7.000 τόνους τον Μάρτιο παρά την ετήσια αύξηση σχεδόν 40%.

Η έκθεση συνέδεσε τα κενά αυτά με την ικανότητα του Πακιστάν να διατηρήσει τις ξένες επενδύσεις.

Υποστηρίζει ότι οι περαιτέρω επενδύσεις θα εξαρτηθούν από το αν το ρυθμιστικό περιβάλλον θα γίνει πιο προβλέψιμο.

Η έκθεση συνέστησε στις ρυθμιστικές αρχές να εισαγάγουν διαδικασίες έγκρισης με βάση το χρόνο για τις ποικιλίες σπόρων και την καταγραφή των φυτοφαρμάκων.

Άλλες συστάσεις περιελάμβαναν μια εθνική στρατηγική για τη μείωση των ζημιών μετά τη συγκομιδή, μια μονάδα επιβολής για την αντιμετώπιση της παραποίησης στους σπόρους και την εκτεταμένη πιστωτική πρόσβαση για τους μικροκαλλιεργητές, οι οποίοι αποτελούν σχεδόν το 90% των ιδιοκτητών γης με λιγότερα από 12 στρέμματα.

Πηγή: brecorder.com