Η πραγματική αξία ενός λιπάσματος που περιέχει φώσφορο δεν εξαρτάται μόνο από το πόσο φώσφορο (P2O5) αναφέρει ότι έχει, αλλά και από το πόσο εύκολα μπορεί το φυτό να τον απορροφήσει ανάλογα με το έδαφος και τις συνθήκες.
Ο φώσφορος εξυπηρετεί διάφορες διεργασίες του φυτού. Βοηθάει στην ανάπτυξη των ριζών, την ανθοφορία και τη μεταφορά ενέργειας. Όμως, το ότι ρίχνουμε φώσφορο στο χωράφι δεν σημαίνει ότι το φυτό θα μπορέσει να τον απορροφήσει επαρκώς. Η διαλυτότητα στο εργαστήριο δεν σημαίνει πάντα ότι ο φώσφορος που ρίχνουμε στο χωράφι θα φτάσει στο φυτό. Οι ρίζες δεν περιμένουν απλά το λίπασμα. Εκκρίνουν φυσικά οξέα (όπως κιτρικό, μηλικό κ.α.) που λιώνουν τις δυσδιάλυτες μορφές φωσφόρου.
Παράλληλα, οι ωφέλιμοι μικροοργανισμοί του εδάφους παίζουν καθοριστικό ρόλο, λειτουργώντας σαν επέκταση της ρίζας για να βρουν φώσφορο από πιο μακριά, ενώ ταυτόχρονα ειδικά ένζυμα που εκκρίνουν «ξεκλειδώνουν» τον φώσφορο που είναι δεσμευμένος στο έδαφος.
Στα λιπάσματα και συγκεκριμένα στην πίσω πλευρά ενός σακιού λιπάσματος, θα παρατηρήσουμε να αναγράφονται διάφορες μορφές φωσφόρου.
Υδατοδιαλυτός φώσφορος: Λιώνει γρήγορα στο νερό του εδάφους και είναι άμεσα διαθέσιμος στις ρίζες.
Φώσφορος διαλυτός σε ουδέτερο κιτρικό αμμώνιο: Λειτουργεί κυρίως ως δείκτης που μετρά μια πιο σταθερή αλλά διαθέσιμη μορφή φωσφόρου, η τελική τύχη της οποίας στο χωράφι εξαρτάται πάντοτε από τις πραγματικές συνθήκες του εδάφους και τη δράση του ριζικού συστήματος.
Φώσφορος διαλυτός σε μυρμηγκικό οξύ: Αποτελεί ορυκτές μορφές που χρειάζονται ειδικές συνθήκες για να διαλυθούν και είναι διαθέσιμος μόνο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Όξινα vs Αλκαλικά εδάφη
Ένας ακόμα παράγοντας που καθορίζει τη μοίρα του φωσφόρου είναι το pH του εδάφους. Στα όξινα εδάφη (pH < 6.5), ο φώσφορος δεσμεύεται («κλειδώνεται») από τον σίδηρο και το αργίλιο. Στα αλκαλικά εδάφη (pH > 7), όπως είναι και τα περισσότερα στη χώρα μας, ο φώσφορος ενώνεται γρήγορα με το ασβέστιο και γίνεται μη αφομοιώσιμος (δυσδιάλυτος φωσφορικός ασβέστης).
Ορισμένοι φθηνοί φυσικοί φωσφορίτες, όπως τα μαλακά φωσφορικά άλατα, μπορούν να διαλυθούν σταδιακά και σε μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά μόνο σε όξινα εδάφη. Στα αλκαλικά εδάφη, τέτοια υλικά δεν δουλεύουν και απαιτούνται επεξεργασμένα λιπάσματα με υψηλό ποσοστό υδατοδιαλυτού φωσφόρου ή φωσφόρου διαλυτό σε ουδέτερο κιτρικό αμμώνιο. Έχει αποδειχθεί τέλος ότι η παρουσία ιόντων αμμωνίου και μαγνησίου στο εδαφικό διάλυμα, αυξάνει την απορρόφηση του φώσφορου. Τα λιπάσματα ENTEC®, πέραν του υψηλού ποσοστού υδατοδιαλυτού φωσφόρου (και σε ουδέτερο κιτρικό αμμώνιο), κρατούν τα αμμωνιακά ιόντα των λιπασμάτων διαθέσιμα για μεγάλο χρονικό διάστημα, άρα υποστηρίζουν τη βέλτιστη απορρόφηση του φώσφορου.
Τι πρέπει να κρατήσει ο παραγωγός!!
Δεν κοιτάμε μόνο το P2O5 που αναγράφεται στη μπροστινή μεριά του σακιού ενός λιπάσματος. Αναζητούμε στην πίσω πλευρά αυτού, τη μορφή και το ποσοστό διαλυτότητας. Γνωρίζοντας το ποσοστό διαλυτότητας του φωσφόρου μας και το pH του χωραφιού μας, μπορούμε πλέον να επιλέξουμε το κατάλληλο λίπασμα για την καλλιέργειά μας.
Ανακαλύψτε όλη τη σειρά των λιπασμάτων ENTEC® ΕΔΩ!
