ΟΠΕΚΕΠΕ: Το σύστημα «δέχεται» δηλώσεις και μετά κόβει τις πληρωμές – Ποιος θα πληρώσει τη ζημιά;
Σοβαρή αναστάτωση επικρατεί στον αγροτικό κόσμο, μετά τις τελευταίες εξελίξεις που αφορούν τις δηλώσεις στο πληροφοριακό σύστημα του ΟΠΕΚΕΠΕ και τις πληρωμές σε παραγωγούς που συμμετέχουν σε αγροτικά μέτρα, μεταξύ αυτών και τα Βιολογικά.
Το ζήτημα δεν είναι μια απλή “αστοχία” ή ένα “λάθος χρήστη”. Πρόκειται για καθαρά συστημικό πρόβλημα, το οποίο έχει οδηγήσει σε απορρίψεις αιτήσεων, περικοπές ενισχύσεων και αναστολές πληρωμών, με αποτέλεσμα να δημιουργείται τεράστιο οικονομικό πλήγμα σε παραγωγούς που στηρίζουν το εισόδημά τους σε αυτά τα χρήματα.
Το σύστημα επέτρεπε τις δηλώσεις — και μετά τις χαρακτήρισε «ασύμβατες»
Κατά τη διαδικασία υποβολής των αιτήσεων, το πληροφοριακό σύστημα του ΟΠΕΚΕΠΕ επέτρεπε κανονικά την επιλογή πρακτικών απολύτως συμβατών με τη βιολογική γεωργία, όπως η μηχανική ζιζανιοκτονία.
Το κρίσιμο σημείο είναι ότι:
- δεν εμφανίστηκε καμία προειδοποίηση,
- δεν υπήρξε μπλοκάρισμα,
- δεν υπήρξε ένδειξη ασυμβατότητας,
και οι αιτήσεις οριστικοποιήθηκαν και κατατέθηκαν κανονικά.
Και όμως: μήνες μετά, σε μεταγενέστερους ελέγχους, το ίδιο σύστημα εμφανίζει ασυμβατότητες και χρησιμοποιεί τις επιλογές που το ίδιο αποδέχθηκε, ως λόγο:
- για να κόψει πληρωμές,
- για να απορρίψει αιτήσεις,
- για να τιμωρήσει τους παραγωγούς.
Αυτό δεν είναι “λάθος παραγωγού”. Είναι διοικητική παγίδα.
ΟΠΕΚΕΠΕ: «Περάστε το»… και μετά «φταίτε που το περάσατε»
Το φαινόμενο έχει προκαλέσει δικαιολογημένη οργή. Διότι εδώ δεν έχουμε μια περίπτωση όπου κάποιος δήλωσε κάτι “παράνομο” ή “ασύμβατο” εν γνώσει του.
Αντιθέτως:
οι παραγωγοί ενήργησαν καλόπιστα, βασιζόμενοι σε αυτό που τους επέτρεψε να δηλώσουν το σύστημα της Διοίκησης.
Το να επιτρέπεις μια επιλογή χωρίς προειδοποίηση και έπειτα να τιμωρείς τον πολίτη επειδή την επέλεξε, συνιστά:
κοροϊδία, διοικητική αυθαιρεσία και θεσμική ανευθυνότητα.
Η “δικαιολογημένη εμπιστοσύνη” δεν είναι θεωρία — είναι νομική αρχή
Στο διοικητικό δίκαιο υπάρχει θεμελιώδης κανόνας:
η Αρχή της Δικαιολογημένης Εμπιστοσύνης του διοικούμενου.
Με απλά λόγια:
όταν η Διοίκηση, με πράξη ή συμπεριφορά της, δημιουργεί στον πολίτη την εύλογη πεποίθηση ότι μια ενέργεια είναι νόμιμη, δεν μπορεί εκ των υστέρων να τον τιμωρήσει.
Το πληροφοριακό σύστημα του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι εργαλείο της Διοίκησης.
Αν το σύστημα:
- αποδέχθηκε την επιλογή,
- επέτρεψε την υποβολή,
- χωρίς καμία προειδοποίηση,
τότε η ευθύνη δεν μπορεί να φορτώνεται στον παραγωγό.
Αυτό είναι και θέμα χρηστής διοίκησης: το κράτος οφείλει να οργανώνει σωστά τα συστήματά του και να μην μεταφέρει τη ζημιά στον πολίτη.
Το πιο εξοργιστικό: λένε ότι “δεν θα λυθεί” και “δεν θα πληρωθούν”
Σύμφωνα με όσα μεταφέρονται από τον αγροτικό χώρο, η στάση που διαμορφώνεται είναι ακόμα πιο προκλητική:
ότι το πρόβλημα δεν πρόκειται να διορθωθεί και ότι οι πληρωμές δεν θα πραγματοποιηθούν.
Απαιτούνται άμεσες ενέργειες
Το αίτημα είναι ξεκάθαρο και απολύτως δίκαιο:
- Άμεση ερμηνευτική οδηγία για τις συγκεκριμένες πρακτικές
- Μαζική τεχνική διόρθωση των ασυμβατοτήτων
- Καμία κύρωση / καμία περικοπή σε παραγωγούς που δήλωσαν καλόπιστα επιλογές που επέτρεψε το σύστημα
- Πλήρης καταβολή των πληρωμών χωρίς “κόφτες” που οφείλονται σε λάθη του συστήματος
Οι πληρωμές αυτές δεν είναι “δώρο”. Είναι βασικό εισόδημα.
Και όταν το κράτος μπλοκάρει πληρωμές επειδή το δικό του σύστημα έσφαλε, τότε δεν μιλάμε για γραφειοκρατία — μιλάμε για αδικία με κοινωνικές συνέπειες.
Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη;
Το ερώτημα που μένει είναι ένα:
Ποιος θα πληρώσει τη ζημιά;
Ο παραγωγός;
ή αυτοί που έστησαν, λειτούργησαν και άφησαν ένα σύστημα να περνάει δηλώσεις, για να τις χρησιμοποιήσει μετά ως “παγίδα περικοπής”;
Ο αγροτικός κόσμος δεν μπορεί και δεν πρέπει να δεχτεί να γίνει ξανά ο εύκολος στόχος.
Η κατάσταση απαιτεί άμεση πολιτική παρέμβαση.
Γιατί αν δεν λυθεί τώρα, αύριο θα μιλάμε για γενικευμένη κατάρρευση εμπιστοσύνης σε κάθε αγροτικό μέτρο και σε κάθε ενίσχυση.
