Το Σάββατο απο την Περιφέρεια Θεσσαλίας , Δήμο Κιλελέρ τους πολιτικούς, εκπροσώπους αγροτών συν/στών έγινε η εκδήλωση για τα 116 χρόνια από την εξέγερση των αγροτών στο Κιλελέρ. Την Κυριακή απο την Πανελλαδική Επιτροπή Μπλόκων θα εορταστεί
Χρ. Κέλλας από Κιλελέρ: Νέο μοντέλο για τη γεωργία με έμφαση σε επενδύσεις και ανθεκτικότητα
Σαφές μήνυμα στήριξης του αγροτικού κόσμου και δέσμευση για μια νέα, βιώσιμη και ανθεκτική αγροτική παραγωγή έστειλε ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων, Χρήστος Κέλλας, από το Κιλελέρ, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων μνήμης για την ιστορική εξέγερση των αγροτών.
Όπως τόνισε, το Κιλελέρ δεν αποτελεί μόνο έναν τόπο ιστορικής μνήμης, αλλά έναν ζωντανό συμβολισμό για τους σύγχρονους αγώνες του πρωτογενούς τομέα. «Το 1910 οι αγρότες πάλεψαν για τη γη. Σήμερα παλεύουν για να μπορέσουν να ζήσουν από αυτήν», σημείωσε, περιγράφοντας ένα περιβάλλον έντονων πιέσεων, με αυξημένο κόστος παραγωγής, ενεργειακή επιβάρυνση, αβεβαιότητα στις τιμές και επιπτώσεις από την κλιματική κρίση.
Ο Υφυπουργός υπογράμμισε ότι η αγροτική πολιτική αποτελεί βαθιά εθνική πολιτική, καθώς συνδέεται άμεσα με την επισιτιστική επάρκεια και τη συνοχή της περιφέρειας, ενώ αναφέρθηκε στη σημασία της Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) για τη διασφάλιση του αγροτικού εισοδήματος.
Στο πλαίσιο αυτό, παρουσίασε τις βασικές παρεμβάσεις της κυβέρνησης για τη στήριξη του πρωτογενούς τομέα:
- Μείωση του κόστους παραγωγής, με παρεμβάσεις στο αγροτικό πετρέλαιο και στο ενεργειακό κόστος.
- Σημαντικές ενισχύσεις σε λιπάσματα και ζωοτροφές, λόγω των διεθνών πιέσεων.
- Άμεσες ενισχύσεις άνω των 3 δισ. ευρώ ετησίως μέσω ΚΑΠ.
- Νέος κανονισμός ΕΛΓΑ, με αυξημένες αποζημιώσεις και καλύτερη κάλυψη κινδύνων.
- Ρύθμιση αγροτικών δανείων, που δίνει ανάσα σε χιλιάδες παραγωγούς.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη μετάβαση σε ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, σημειώνοντας ότι η εποχή των παθητικών επιδοτήσεων τελειώνει και τη θέση της παίρνουν οι επενδύσεις. Όπως ανέφερε, υλοποιούνται προγράμματα για τον εκσυγχρονισμό της παραγωγής, τη μεταποίηση και την ενίσχυση της ρευστότητας, με στόχο μια πιο ανταγωνιστική γεωργία.
Παράλληλα, ο κ. Κέλλας στάθηκε στην ανάγκη ανανέωσης του αγροτικού πληθυσμού, επισημαίνοντας ότι «χωρίς νέους, δεν υπάρχει αύριο», ενώ αναφέρθηκε στα ενισχυμένα προγράμματα νέων αγροτών και στη βελτίωση της πρόσβασης σε χρηματοδότηση. Τόνισε επίσης τον ρόλο της γνώσης και της τεχνολογίας, με την ανάπτυξη σύγχρονων συστημάτων εκπαίδευσης και καινοτομίας για τους παραγωγούς.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο ζήτημα του νερού και των υποδομών, υπογραμμίζοντας ότι «χωρίς νερό δεν υπάρχει γεωργία». Στο πλαίσιο αυτό, παρουσίασε το πρόγραμμα ΥΔΩΡ 2.0 και τα εκτεταμένα έργα που υλοποιούνται, με επίκεντρο τη Θεσσαλία, ενώ αναφέρθηκε και στην επανεκκίνηση της διαδικασίας για τη μερική μεταφορά υδάτων από τον Αχελώο.
Παράλληλα, επεσήμανε την ανάγκη για διαφάνεια στην αγορά και προστασία των ελληνικών προϊόντων, με ενίσχυση των ελέγχων και συστήματα ιχνηλασιμότητας, καθώς και τη σημασία της πράσινης μετάβασης, με έμφαση σε ανθεκτικές καλλιέργειες, εξοικονόμηση πόρων και ενεργειακή αυτονομία.
Ο ΥφΑΑΤ υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση προχωρά με σχέδιο και συγκεκριμένες παρεμβάσεις, στέλνοντας μήνυμα ενότητας και προοπτικής: «Σήμερα, από το Κιλελέρ, δεν τιμούμε μόνο το παρελθόν. Δεσμευόμαστε για το αύριο. Ένα αύριο όπου ο αγρότης θα μπορεί να ζει από τη δουλειά του και η ελληνική γη θα συνεχίσει να παράγει».
Χρ.Γιαννακάκης εκπρόσωπος ΕΘΕΑΣ χαιρετισμός
Αγρότισσες και αγρότες,
Συνεταιριστές της ελληνικής γης,
Στεκόμαστε σήμερα με σεβασμό απέναντι στην ιστορία , στον αγώνα και την στην θυσία των Αγροτών του θεσσαλικού κάμπου .
Αλλά δεν ήρθαμε μόνο για να θυμηθούμε.
Το Κιλελέρ δεν είναι ένα μακρινό γεγονός του παρελθόντος.
Είναι η αφετηρία μιας διαρκούς διεκδίκησης:
Μιάς διεκδίκησης και ενός αγώνα , για να μπορεί να έχει ο αγρότης φωνή, δύναμη , αξιοπρέπεια , δίκαιη και ισότιμη συμμετοχή στην οικονομική και κοινωνική ζωή του τόπου του .
Και αυτόν τον αγώνα εκπροσωπεί σήμερα και η ΕΘΕΑΣ.
Εκπροσωπούμε ανθρώπους που δεν ζητούν προνόμια.
Ζητούν κανόνες. Ζητούν αξιοπρέπεια . Ζητούν ισορροπία. Και ζητούν προοπτική.
Σήμερα, ο Έλληνας αγρότης, εξακολουθεί να δίνει έναν άνισο αγώνα.
Απέναντι :
Σε ένα κόστος παραγωγής που ξεπερνά τη βιωσιμότητα,
Σε μια αγορά που δεν ανταμείβει δίκαια την αξία της παραγωγής,
Σε διεθνείς συμφωνίες, που δεν λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαιτερότητες της ελληνικής γεωργίας.
Σε ένα Διεθνές περιβάλλον ,που είναι πολιτικά και οικονομικά ασταθές.
Σε γεγονότα της κλιματικής κρίσης που διαλύουν υποδομές , νοικοκυριά και καταστρέφουν παραγωγές .
Και εδώ είναι που η πολιτική αποκτά περιεχόμενο και που η πολιτεία οφείλει να πάρει ξεκάθαρη θέση .
Ως ΕΘΕΑΣ δηλώνουμε καθαρά:
Δεν υπάρχει βιώσιμη γεωργία χωρίς ισχυρούς συνεταιρισμούς.
Δεν υπάρχει ισχυρός συνεταιρισμός χωρίς Δημοκρατική λειτουργία , εμπιστοσύνη και κανόνες.
Και δεν υπάρχει μέλλον , χωρίς Εθνική στρατηγική για τον πρωτογενή τομέα και χωρίς αγρότες .
Και γι αυτό διεκδικούμε:
πραγματική ενίσχυση των συλλογικών σχημάτων,
δίκαιη κατανομή της αξίας στην αγροδιατροφική αλυσίδα,
στοχευμένες πολιτικές για τη μείωση του κόστους παραγωγής,
προστασία ενός ελαχίστου εισοδήματος από τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής και των συνθηκών της αγοράς .
προστασία των ελληνικών προϊόντων και της ποιότητάς τους, απέναντι σε αθέμιτο Διεθνή ανταγωνισμό .
ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο και μια νέα Εθνική Στρατηγική για την ελληνική ύπαιθρο.
Το Κιλελέρ μάς δίδαξε κάτι θεμελιώδες:
ότι όταν οι άνθρωποι της γης ενώνονται, μπορούν να αλλάξουν τους όρους του παιχνιδιού και να ανατρέψουν παγιωμένες πρακτικές και κανόνες . Διότι η Ελληνική Γεωργία δεν είναι μόνο ένας οικονομικός τομέας . Είναι ταυτότητα, είναι πολιτισμός , είναι συνοχή , είναι Εθνική προτεραιότητα .
Και η Ελληνική Γεωργία δεν θα προχωρήσει μεμονωμένα.
Θα προχωρήσει συλλογικά , με συνεταιρισμούς σύγχρονους, δημοκρατικούς , εξωστρεφείς, αποτελεσματικούς και ισχυρούς.
Αυτή είναι η δική μας ευθύνη.
Αυτή είναι η δική μας δέσμευση.
Και αυτή είναι η δική μας συνέχεια στο Κιλελέρ.
Τιμή και δόξα στην θυσία των αγωνιστών αγροτών του Κιλελέρ και του θεσσαλικού κάμπου .
Ε. Λιακούλη: «Οι αγωνιστές του Κιλελέρ, πυξίδα στον ανένδοτο αγώνα μας !»
Με μήνυμά της για τη συμπλήρωση 116 ετών από την εξέγερση των Θεσσαλών αγροτών το 1910 στο Κιλελέρ, η Ευαγγελία Λιακούλη, Βουλευτής Λάρισας και Τομεάρχης Δικαιοσύνης, Θεσμών και Διαφάνειας του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, τονίζει :
«Σήμερα αποτίουμε φόρο τιμής στους αγρότες της Θεσσαλίας, στους αγωνιστές εκείνους που πριν από 116 χρόνια, στο δικό μας Κιλελέρ, αρνήθηκαν να υποταχθούν στο άδικο, προασπίζοντας τη γη, την αξιοπρέπεια και ουσιαστικά το ίδιο τους το παρόν και το μέλλον των παιδιών τους.
Δεν λύγισαν μπροστά στην ισχύ των προνομιούχων της εποχής και αντιτάχθηκαν στην προσπάθεια των μεγαλογαιοκτήμονων να τους εκτοπίσουν από τον ίδιο τον τόπο τους.
Το ιστορικό αποτύπωμα των αγώνων αυτών εξακολουθεί να παραμένει ανεξίτηλο και διαχρονικό, καθώς ο αγροτικός κόσμος της χώρας δυστυχώς αντιμετωπίζει και στη σημερινή εποχή σύνθετες και πολυεπίπεδες προκλήσεις: Δυσβάστακτο κόστος παραγωγής, κακή διαχείριση της νέας ΚΑΠ, απαρχαιωμένο σύστημα ασφάλισης του ΕΛΓΑ, ελληνοποιήσεις, επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης και εισχώρηση των ζωονόσων της ευλογιάς και του αφθώδους πυρετού, που αφάνισαν τον κτηνοτροφικό μας κόσμο.
Δίχως άλλο, αποτελεί αδήριτη ανάγκη, η χάραξη ενός ολοκληρωμένου και συγκροτημένου εθνικού σχεδίου ανασυγκρότησης του πρωτογενούς τομέα, με στοχευμένες παρεμβάσεις, συντονισμό και αίσθημα ευθύνης.
Εμβληματικοί αγωνιστές, όπως είναι ο Μαρίνος Αντύπας, χάραξαν τότε το δρόμο για ένα καλύτερο μέλλον, διεκδικώντας την Αλλαγή.
Αυτή την παρακαταθήκη οφείλουμε όλοι μας να τιμήσουμε, με μοναδικό μας στόχο τη διεκδίκηση ενός καλύτερου αύριο για τον αγροτικό κόσμο της Ελλάδας με αξιοπρέπεια, κοινωνική δικαιοσύνη και πραγματική ανάπτυξη.
Ο στόχος αυτός απαιτεί αλλαγή πολιτικής , αλλαγή κουλτούρας, σεβασμό στους θεσμούς και στη Δημοκρατία- απαιτεί πολιτική Αλλαγή!
Πάντα στη Μνήμη και στην Καρδιά οι αγωνιστές του Κιλελέρ –πυξίδα, στους ασυμβίβαστους αγώνες μας !».
Ομιλία Δημάρχου Κιλελέρ
Η ομιλία του Θανάση Νασιακόπουλου:
«Σας καλωσορίζω στο Δήμο Κιλελέρ.
Στεκόμαστε σήμερα εδώ, σε αυτόν τον ιερό τόπο για να τιμήσουμε μία επέτειο η οποία δεν είναι απλώς μια χρονολογική στιγμή. 116 χρόνια συμπληρώνονται από εκείνο το Μάρτη του 1910 όταν οι ακτήμονες της Θεσσαλίας με αξιοπρέπεια και ψυχή σήκωσαν το ανάστημά τους στους κάμπους του Κιλελέρ και διεκδίκησαν αυτό που τους ανήκε: τη γη που καλλιεργούσαν με τον ιδρώτα τους, τη γη που είχε ποτιστεί από το ιδρώτα του προγόνων τους.
Η εξέγερση του Κιλελέρ δεν ήταν μια στιγμιαία έκρηξη θυμού. Ήρθε ως φυσικό επακόλουθο των άθλιων συνθηκών διαβίωσης των κολίγων και της απάνθρωπης μεταχείρισης που είχαν από τους γαιοκτήμονες. Ήταν η κορύφωση μιας μακράς πορείας αγωνίας, ήταν η κραυγή ενός λαού που αρνήθηκε να συνεχίσει να ζει σκυμμένος.
Τα αιματηρά γεγονότα της 6ης Μαρτίου 1910 εντάσσονται στη μακρά ιστορία του αγροτικού ζητήματος στη Θεσσαλία που εμφανίζεται οξυμμένο από την ένταξη της περιοχής στην Ελληνική επικράτεια το 1881. Οι κολίγοι υπήρξαν οι χαμένοι της ενσωμάτωσης και οι τσιφλικάδες οι μεγάλοι κερδισμένοι…
Στις αρχές του 1910 κύριο αίτημα των κολίγων ήταν η απαλλοτρίωση της γης και η διανομή των τσιφλικιών στους καλλιεργητές της πάνω στη βάση της μικρής οικογενειακής ιδιοκτησίας.
Το Σάββατο 6 Μαρτίου οι κολίγοι είχαν προγραμματίσει πανθεσσαλικό συλλαλητήριο στη Λάρισα με αφορμή τη συζήτηση του αγροτικού νομοσχεδίου στη Βουλή. Στο χωριό Κιλελέρ είχαν συγκεντρωθεί στο σιδηροδρομικό σταθμό 200 περίπου αγρότες περιμένοντας το τρένο για τη Λάρισα. Όταν έφτασε οι αγρότες προσπάθησαν να ανέβουν σε αυτό. Ο διευθυντής των θεσσαλικών σιδηροδρόμων αρνήθηκε να επιτρέψει στους κολίγους να επιβιβαστούν. Οργισμένοι οι χωρικοί άρχισαν να λιθοβολούν τα βαγόνια προκαλώντας αρκετές ζημιές. Ωστόσο ένα περίπου χιλιόμετρο πιο κάτω, μια νέα ομάδα 800 αγροτών κρατώντας μαύρες σημαίες προσπάθησε να σταματήσει την αμαξοστοιχία.
Οι στρατιώτες μπροστά στην επιμονή των χωρικών να επιβιβαστούν, και προφανώς ενοχλημένοι, διέταξαν πυρ για εκφοβισμό. Μετά τους πρώτους πυροβολισμούς οι αγρότες αντί να φοβηθούν εξαγριώθηκαν ακόμα περισσότερο. Και ενώ η αμαξοστοιχία ξεκίνησε να φύγει, οι στρατιώτες πυροβολούν με αποτέλεσμα να πέσουν εκεί αγρότες νεκροί και να τραυματιστούν αρκετοί άλλοι. Η ίδια περίπου σκηνή επαναλαμβάνεται λίγο πιο κάτω στο σταθμό του χωριού Τσουλάρ (Mελία). Πέφτει νεκρός ένας αγρότης και τραυματίζονται τουλάχιστον 15.
Στην άλλη πλευρά της πόλης η φρουρά της πύλης της οδού Φαρσάλων δεν επέτρεψε τους αγρότες από τη Νεμπεγλέρ (Νίκαια) να περάσουν μέσα στην πόλη. Στην συμπλοκή που ακολούθησε οι ιππείς τραυμάτισαν ένα παλληκάρι. Το συμπατριώτη μας Αποστόλη Μπατάλα. Πέθανε λίγο αργότερα ποτίζοντας με το αίμα του το δέντρο της λευτεριάς των αγροτών…
Ο σπόρος που έσπειρε ο Μαρίνος Αντύπας είχε καρποφορήσει. Έστω κι αν χρειάστηκε αγρότες να πέσουν νεκροί διεκδικώντας τα δίκαια αιτήματά τους…
Μετά από λίγα χρόνια ακολούθησε η διανομή της γης στους ακτήμονες αγρότες.
Σήμερα παραμένουν επίκαιρα όσο ποτέ άλλοτε τα μηνύματα του αγώνα των Ελλήνων αγροτών του Κιλελέρ. Στη σημερινή οικονομική συγκυρία που βιώνει η Ελληνική κοινωνία, οι αγρότες και ιδιαίτερα οι κτηνοτρόφοι, μετά τη νόσο της ευλογιάς των προβάτων που έπληξε τα ζώα τους, βλέπουν και αυτοί το εισόδημά τους να συρρικνώνεται δραματικά, είναι οικονομικά καταβεβλημένοι κυρίως από το υψηλό κόστος παραγωγής των προϊόντων τους και την αδυναμία πρόσβασης σε φτηνά δάνεια.
Σε αυτό το σημείο αξίζει να σημειώσω ότι ως δήμαρχος του Δήμου Κιλελέρ, του μεγαλύτερου σε καλλιεργήσιμη έκταση αγροτικού Δήμου της χώρας, εξέφρασα την πλήρη συμπαράστασή μου αλλά και του Δημοτικού συμβουλίου του Δήμου μας στον αγώνα των αγροτών και των κτηνοτρόφων και στα δίκαια αιτήματα που κατέθεσαν κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεών τους. Όπως προφανώς γνωρίζετε η πλειονότητα των κατοίκων του Δήμου μας είναι αγρότες και οι περισσότεροι από μας προερχόμαστε από αγροτικές οικογένειες. Κατανοούμε λοιπόν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αγρότες και τα οποία στέκονται εμπόδιο στην εξέλιξη του πρωτογενούς τομέα παραγωγής. Δυστυχώς οι χρόνιες παθογένειες και η στασιμότητα στα ζητήματα που αφορούν τον αγροτικό κόσμο οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στο μαρασμό της αγροτιάς κάτι που αποδεικνύεται περίτρανα με τη σταδιακή μείωση του αγροτικού πληθυσμού και κατά συνέπεια με την ερήμωση των χωριών της υπαίθρου. Θεωρώ λοιπόν πως ήρθε η ώρα η Πολιτεία να δώσει τις πρέπουσες λύσεις και να δρομολογήσει την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων των αγροτών και των κτηνοτρόφων. Όχι μόνο εκείνα που σχετίζονται με την επιβίωση και την αντιμετώπιση της δύσκολης καθημερινότητας αλλά και εκείνα που αφορούν στο μέλλον του πρωτογενούς τομέα παραγωγής. Σήμερα ήρθε η ώρα η Πολιτεία, μέσα από ένα ειλικρινή και χωρίς αποκλεισμούς διάλογο, να σχεδιάσει και να υλοποιήσει εθνική στρατηγική για τον αγροτικό τομέα ώστε να επιλυθούν τα συσσωρευμένα προβλήματα πολλών ετών και να δοθεί νέα προοπτική στους καλλιεργητές της γης.
Είναι επιβεβλημένο να θεσμοθετηθεί ένα νέο καθεστώς το οποίο θα δίνει λύσεις στο υπαρκτό ενεργειακό πρόβλημα που ταλανίζει τους αγρότες. Αναφέρομαι στα υγρά καύσιμα και σε προγράμματα επιδοτήσεων ηλεκτρικού ρεύματος. Με ζητούμενο την επίλυση του σημαντικότερου προβλήματος των αγροτών που είναι το ενεργειακό κόστος στην παραγωγή, προτείνουμε να ενισχυθούν από την Πολιτεία επενδύσεις αυτοπαραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας σε κάθε αγροτική παροχή. Μόνο με την επίλυση αυτού του προβλήματος οι αγρότες θα συνεχίσουν να καλλιεργούν τα χωράφια τους μειώνοντας κατακόρυφα το κόστος παραγωγής. Εκτός των άλλων θα πρέπει να δοθούν κίνητρα έτσι ώστε οι Δήμοι, οι ΔΕΥΑ, οι ΤΟΕΒ και μελλοντικά ο ΟΔΥΘ οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι να χρησιμοποιούν ανανεώσιμες πηγές ενέργειας για να καταφέρουν να μειώσουν ακόμα περισσότερο τα χρήματα που πληρώνουν για τις καλλιέργειές τους και για πόσιμο νερό.
Οι γεωργικοί συνεταιρισμοί από την άλλη πλευρά πρέπει να ενεργοποιηθούν και να αξιοποιήσουν ακόμα περισσότερο το ρόλο τους. Είναι αναγκαίο να συμβάλλουν στο μέτρο που τους αναλογεί στη διάθεση των προϊόντων των αγροτών. Μόνο με συλλογικές πολιτικές μπορούν αυτοί να καταφέρουν μείωση του κόστους παραγωγής και να επιτύχουν καλύτερη τιμή στην αγορά. Επιβάλλεται να ασκηθεί ορθή οικονομική πολιτική στις αγροτικές εκμεταλλεύσεις μέσω της συνεργατικής πολιτικής από ομάδες αγροτών.
Επιπροσθέτως τα έργα υποδομής και υδροοικονομίας στα ορεινά που οφείλει να υλοποιήσει η Πολιτεία η Περιφέρεια αλλά και οι Δήμοι, αφού πρώτα τους δοθούν οι ανάλογοι πόροι, θα βοηθήσουν στην καλύτερη αξιοποίηση των αγροτικών και κτηνοτροφικών καλλιεργειών.
Οι λιμνοδεξαμενές, τη μελέτη των οποίων εκπονήσαμε και σύντομα περιμένουμε την έγκριση για να υλοποιήσουμε την κατασκευή τους, θα δώσουν τη δυνατότητα συλλογής νερού κατά τους χειμερινούς μήνες το οποίο θα χρησιμοποιείται για άρδευση των καλλιεργειών στους θερινούς μήνες όπως επίσης και τη δυνατότητα εμπλουτισμού του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα. Αυτό σήμερα, όπως γνωρίζουν οι αγρότες καλύτερα από όλους μας, είναι επιβεβλημένο.
Έργα λοιπόν πρέπει να γίνουν προς αυτή την κατεύθυνση με την αγαστή συνεργασία των Δήμων της Περιφέρειας και της Πολιτείας. Δεν μπορεί οι αγρότες να αρδεύουν τα χωράφια τους από γεωτρήσεις που ξεπερνούν τα 300 μέτρα. Το κόστος πλέον είναι απαγορευτικό με αποτέλεσμα οι αγρότες να οδηγούνται σε εγκατάλειψη των καλλιεργειών τους.
Μεταφορά νερού από τον Αχελώο
Θα ήταν παράλειψη όμως σε αυτό το σημείο να μην αναφερθώ στην αναγκαιότητα της μερικής μεταφορά νερού από τον Αχελώο ποταμό στη Θεσσαλία που τόσο ανάγκη το έχει. Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στο πλαίσιο του προσυνεδρίου του κυβερνόντος κόμματος με θέμα «Δυνατή Οικονομία, Δυνατή Ελλάδα», εδώ στη Λάρισα πριν από λίγες ημέρες, δήλωσε ότι θα επιχειρηθεί η μερική μεταφορά υδάτων από τον Αχελώο προς τη Θεσσαλία. Ικανοποιείται όπως τόνισε ένα πάγιο και ιδιαίτερα σημαντικό αίτημα των κατοίκων της περιοχής. Ήρθε η στιγμή και πάρθηκε, σύμφωνα με τη δήλωσή του, μια πολιτική απόφαση για να ολοκληρωθούν τα ημιτελή έργα που βρίσκονται σήμερα υπό κατασκευή και επιτέλους μέρος των νερών του Αχελώου να ποτίσουν τον Θεσσαλικό κάμπο. Πιστεύω και ελπίζω ότι δεν πρόκειται για μια προεκλογική εξαγγελία αλλά μια ουσιαστική δέσμευση που θα αλλάξει τις τύχες των αγροτών και όχι μόνο στη Θεσσαλία.
Όπως γίνεται σαφές δεν είναι δυνατόν άλλες περιοχές της Ελλάδος να πλημυρίζουν από την υπερβολική ποσότητα των νερών του ποταμού και στη Θεσσαλία να λείπει νερό για να ποτίσουν οι αγρότες τις καλλιέργειές τους.
Δυστυχώς χωρίς επαρκή ποσότητα νερού η Θεσσαλική γη κινδυνεύει να γίνει χέρσα, οι καλλιέργειες να εγκαταλειφθούν και τα χωριά μας να ερημώσουν.
Νέοι αγρότες
Δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε το γεγονός ότι σήμερα επιβάλλεται να δοθούν κίνητρα στους νέους αγρότες για να ξεκινήσουν δυναμικά την καλλιέργεια των προϊόντων. Σε συνεργασία με τους αγροτικούς συνεταιρισμούς να καταφέρουν τη μείωση του κόστους παραγωγής και την καλύτερη, και πιο προσοδοφόρα πρόσβαση στις αγορές.
Αγαπητοί προσκεκλημένοι, κυρίες και κύριοι, όλοι εμείς που βρεθήκαμε στον τόπο θυσίας των Θεσσαλών αγροτών ευελπιστώ να έχουμε πλέον κατανοήσει ότι το μέλλον της χώρας μας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από
τον πρωτογενή τομέα της παραγωγής. Η αγροτιά και οι κτηνοτρόφοι είναι η ατμομηχανή της Ελληνικής οικονομίας. Εδώ στο μνημείο των πεσόντων της εξέγερσης του 1910 οφείλουμε εκτός από την απόδοση τιμής να δεσμευτούμε ότι όλοι, Πολιτεία, Περιφέρεια, Δήμοι, συνεταιριστικές οργανώσεις, πανεπιστήμια, αγρότες και κτηνοτρόφοι να συνεργαστούμε έτσι ώστε ο πρωτογενής τομέας παραγωγής να γίνει ο βασικός πυλώνας της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας μας. Ο καθένας από το δικό του μετερίζι και όλοι μαζί οφείλουμε να αγωνιστούμε για αυτόν τον κοινό σκοπό.
Η Πολιτεία, όπως προανέφερα, οφείλει να στηρίξει τα δίκαια αιτήματα που καταθέτουν οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι οι οποίοι είδαν το ζωικό κεφάλαιο να μειώνεται δραματικά σε ποσοστό 90% περίπου λόγω της νόσο της ευλογιάς. Οφείλει η Πολιτεία να δώσει κίνητρα στα νέα παιδιά να μείνουν και να καλλιεργήσουν τη γη τους. Η πατρίδα μας χρειάζεται νέους αγρότες που θα έχουν τη γνώση αλλά και τη διάθεση να εργαστούν στη γη. Μαζί με την πείρα των μεγαλύτερων, είμαι σίγουρος ότι θα καταφέρουν να πάνε τον αγροτικό τομέα μπροστά. Χρέος μας είναι να τους ενθαρρύνουμε και να τους στηρίξουμε με κάθε τρόπο.
Αυτό θαρρώ ότι είναι το μήνυμα του σημερινού εορτασμού. Να κρατήσουμε ζωντανή στη μνήμη μας τη θυσία των αγροτών του Κιλελέρ και να παλέψουμε σήμερα όλοι μαζί, νέοι και μεγαλύτεροι, ο καθένας από το πόστο του για να έρθουν καλύτερες μέρες για τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους. Μόνο έτσι θα δικαιωθούν οι αγώνες των πεσόντων της εξέγερσης του Κιλελέρ».
Ομιλία περιφερειάρχη
Την πρόθεση του να τεθεί επικεφαλής της διεκδίκησης για το σύγχρονο πρόγραμμα επιβίωσης της Θεσσαλίας, ζητώντας συστράτευση προκειμένου να αντιμετωπιστεί η απειλή ερημοποίησης του κάμπου που είναι η νέα μορφή «σκλαβιάς» των παραγωγών, εξέφρασε μιλώντας στον φετινό εορτασμό της 116ης επετείου του Κιλελέρ, ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Δημήτρης Κουρέτας.
Στην εκδήλωση που συνδιοργάνωσαν η Περιφέρεια με τον δήμο Κιλελέρ, ο κ. Κουρέτας κατέθεσε στεφάνι στο Μνημείο του Αγρότη στο Κιλελέρ, αποδίδοντας τιμή στους αγωνιστές του 1910 και στους αγωνιστές του σήμερα. Ένωσε για μια ακόμη φορά τη φωνή του με τους παραγωγούς που διεκδικούν το μέλλον τους και την αξιοπρέπεια στην επιβίωσή τους.
Ο Περιφερειάρχης ξεκίνησε την ομιλία του κάνοντας αναφορά στις πρόσφατες κινητοποιήσεις: Λίγες εβδομάδες μετά τις τελευταίες κινητοποιήσεις των αγροτών μας στα μπλόκα όλης της χώρας και 116 χρόνια από την ιστορική εξέγερση του Κιλελέρ, βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να τιμήσουμε τους αγώνες των θεσσαλών αγροτών για κοινωνική δικαιοσύνη και το δικαίωμα στη γη. Το πνεύμα της εποχής εκείνης και η θυσία των κολίγων δεν χάθηκαν. Παραμένουν ζωντανά και τα είδαμε πρόσφατα, όταν το τρακτέρ και η αγωνιστικότητα έγιναν ξανά το σύμβολο της αξιοπρέπειας και της διεκδίκησης. Το αίτημα για κοινωνική δικαιοσύνη παραμένει επίκαιρο και παίρνει μια νέα, κατεπείγουσα μορφή. Η γη που κερδήθηκε με αγώνες, κινδυνεύει σήμερα τόσο από τις διαχρονικές αβελτηρίες της πολιτείας, όσο και από τα διαδοχικά φαινόμενα πλημμυρών και ξηρασίας που επιτείνει η κλιματική κρίση. Η Θεσσαλία βιώνει ήδη τις επιπτώσεις ενός σύνθετου προβλήματος, που από υδατικό εξελίσσεται σε περιβαλλοντικό – οικολογικό – κοινωνικό.
Από την «μάχη με το νερό» , στην «μάχη για το νερό
Στη συνέχεια ο κ. Κουρέτας προχώρησε σε μια αναδρομή στα μεγάλα προβλήματα που διαχρονικά προκαλούσαν τα νερά στη Θεσσαλία και είχαν απασχολήσει τους κατοίκους της από την αρχαιότητα έως την ενσωμάτωση της στο νεότερο Ελληνικό κράτος.
«Οι πρόγονοί μας, μαζί με φωτισμένες ηγεσίες της εποχής, έδωσαν αρχικά την «μάχη ΜΕ το νερό» (δηλαδή την εξυγίανση των εδαφών, των ελών και η κατασκευή των στραγγιστικών). Στα τέλη της δεκαετίας του ΄60 και όταν τελείωνε η πρώτη μάχη, τις δεκαετίες ΄70 – ΄80 άρχιζε η «μάχη ΓΙΑ το νερό», δηλαδή η δημιουργία υδατικών υποδομών και εξασφάλιση νερού για άρδευση των καλλιεργειών τους» δήλωσε.
Η πρώτη μάχη τότε ολοκληρώθηκε με επιτυχία, που όμως αμφισβητήθηκε σοβαρά με τις πρόσφατες πλημμύρες. Η δεύτερη μάχη συνεχίζεται ακόμη στις μέρες μας, όμως η εξέλιξη της δεν προοιωνίζεται ευοίωνη, όπως αποδεικνύεται από τις μεγάλες καθυστερήσεις που παρατηρούνται στην υλοποίηση όλων των αναγκαίων έργων της Θεσσαλίας» τόνισε.
Το σύγχρονο πρόγραμμα επιβίωσης της Θεσσαλίας
Ο κ. Κουρέτας τόνισε πως δεν νοείται τιμή στους αγωνιστές του Κιλελέρ, αν δεν διασφαλίσουμε ότι ο μόχθος του σύγχρονου αγρότη δεν θα πνίγεται στην πρώτη καταιγίδα.
«Τα μεγάλα αντιπλημμυρικά – επικαιροποιημένα σε συνθήκες κλιματικής κρίσης – έργα δεν είναι πολυτέλεια, είναι το σύγχρονο «πρόγραμμα επιβίωσης» της Θεσσαλίας. Η απειλή της ερημοποίησης του κάμπου είναι η νέα μορφή «σκλαβιάς» που αντιμετωπίζουμε. Χωρίς ορθολογική διαχείριση των υδάτων και έργα υποδομής που θα φέρουν το νερό εκεί που υπάρχει ανάγκη, η αγροτική παραγωγή θα μαραζώσει. Μετά τις καταστροφές που βιώσαμε από τις διαδοχικές πλημμύρες και τα επαναλαμβανόμενα φαινόμενα λειψυδρίας, η έννοια της ανθεκτικότητας των υποδομών δεν είναι πλέον θεωρία, αλλά όρος επιβίωσης. Δεν αρκούν οι αποζημιώσεις, αλλά απαιτούνται έργα που θα αντέχουν στον χρόνο και στα ακραία φαινόμενα. Το εμβληματικό περιβαλλοντικό έργο της Κάρλας, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Χωρίς έναν ενισχυμένο Πηνειό και την ορθολογική διαχείριση των υδάτων, ο ταμιευτήρας που αποτελεί πνεύμονα για την περιοχή θα στερέψει, οδηγώντας σε ερημοποίηση. Η ολοκλήρωση των έργων του Αχελώου και η κατασκευή των μεγάλων φραγμάτων στη Σκοπιά, στην Πύλη και στο Μουζάκι αποτελούν τη μόνη εγγύηση για τη σωτηρία του υδροφόρου ορίζοντα.
Θωράκιση της παραγωγής με σύγχρονες υποδομές
Ο Δημ. Κουρέτας ανέφερε πως «σήμερα, περισσότερο από ποτέ, είναι επιτακτική η ανάγκη για συσπείρωση και ομογενοποίηση των διεκδικήσεων μας. Όλοι οι φορείς της Θεσσαλίας – Αυτοδιοίκηση, Επιμελητήρια και Αγροτικοί Σύλλογοι – οφείλουμε να μιλήσουμε με μία φωνή. Το υδατικό και περιβαλλοντικό πρόβλημα είναι κοινό και η λύση του απαιτεί κεντρικό, εθνικό σχεδιασμό. Όπως τότε οι πρόγονοί μας ενώθηκαν παραμερίζοντας τον φόβο, έτσι και σήμερα οφείλουμε να διεκδικήσουμε με μια φωνή: Θωράκιση της παραγωγής με σύγχρονες υποδομές. Στρατηγικό σχεδιασμό για το νερό, ώστε η Θεσσαλία να μπορεί να παραμείνει ένας παραγωγικός κάμπος. Σεβασμό στους ανθρώπους της υπαίθρου που παραμένουν στις επάλξεις κάτω από αντίξοες συνθήκες και διεκδικούν το δικαίωμα να συνεχίσουν να καλλιεργούν τη γη που κέρδισαν με το αίμα τους οι πρόγονοί τους.
Ως Περιφέρεια διεκδικούμε μια Θεσσαλία ανθεκτική, κοινωνικά συνεκτική και ικανή να θρέψει τις επόμενες γενιές με ασφάλεια. Διεκδικούμε όλα τα απαιτούμενα έργα, ένα αξιόπιστο σχεδιασμό με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση και μια πολύ καλή συνεργασία μεταξύ των φορέων της γενικής κυβέρνησης, της Περιφέρειας και των Δήμων. Στην προσπάθεια για το σημαντικό αυτό ζήτημα, δηλώνω πως εκ μέρους της Θεσσαλίας θα τεθώ επικεφαλής και προτίθεμαι να αναλάβω οποιαδήποτε πρωτοβουλία απαιτηθεί, ώστε να μην χαθεί άλλος πολύτιμος για την Θεσσαλία χρόνος. Το σημερινό μήνυμα πρέπει να είναι : «ΕΝΑ ΣΧΕΔΙΟ – ΕΝΑ ΠΛΑΝΟ»
Το Κιλελέρ μας διδάσκει ότι τίποτα δεν χαρίζεται. Η ενότητά μας είναι η δύναμή μας. Με το βλέμμα στην ιστορία και το χέρι στον μόχθο, συνεχίζουμε τον αγώνα για τη γη, το νερό και τη ζωή μας , κατέληξε ο κ. Κουρέτας.
