Με υποχώρηση των τιμών παραγωγού κατά 50% και συρρίκνωση της παραγωγής κατά 15% έως 20%, η ελληνική ορυζοκαλλιέργεια βρίσκεται αντιμέτωπη με μια από τις πλέον κρίσιμες καμπές της νεότερης ιστορίας της.
Την ώρα που οι αδασμολόγητες εισαγωγές από τρίτες χώρες συμπιέζουν το εγχώριο προϊόν, το τριετές ευρωπαϊκό πρόγραμμα EU RICE επιχειρεί να αναδείξει τη στρατηγική σημασία της καλλιέργειας. Η πρωτοβουλία υλοποιείται από την Αγροτική Εταιρική Σύμπραξη Θεσσαλονίκης (ΕΑΣΘ) σε συνεργασία με τη Ρυθμιστική Αρχή Ρυζιού ΠΟΠ Βαλένθια, με εκτελεστικό οργανισμό τη Novacert. Στο πλαίσιο του προγράμματος, πραγματοποιήθηκε ενημερωτικό ταξίδι από 22 έως 25 Σεπτεμβρίου 2026 στη Χαλάστρα Θεσσαλονίκης. Το ρύζι, βασικό διατροφικό προϊόν, πλούσιο σε υδατάνθρακες, βιταμίνες και μέταλλα, στην Ευρώπη κυρίως απαντάται σε καλλιέργεια ποικιλίας Japonica υπό αυστηρές προδιαγραφές που εξασφαλίζουν ποιότητα, ασφάλεια και χαμηλό περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Σύμφωνα με πληροφορίες που προέκυψαν από την πρώτη ημέρα του ταξιδιού, οι καλλιεργούμενες εκτάσεις στην Ελλάδα υποχώρησαν φέτος στα 280.000 στρέμματα, έναντι 310.000 στρεμμάτων πέρσι, με τη Θεσσαλονίκη βασικό παραγωγικό πυρήνα. Η μη ενεργοποίηση προστατευτικών ρητρών από την ΕΕ επέτρεψε αθρόα είσοδο αδασμολόγητων ποσοτήτων από τρίτες χώρες, οδηγώντας τις τιμές παραγωγού στο μισό. Οι ορυζώνες του Αξιού συντηρούν τη βιοποικιλότητα στον ποταμό λειτουργώντας ως τεχνητοί υγρότοποι. Με τη σειρά τους, οι ορυζοπαραγωγοί Περικλής και Αλέξης Κράββα, συνιδιοκτήτες του κτήματος, περιέγραψαν το αδιέξοδο του αυξημένου κόστους. Η αντιμετώπιση των ανθεκτικών ζιζανίων με ηπιότερα μέτρα απαιτεί εκτεταμένες μηχανικές κατεργασίες, αυξάνοντας κατακόρυφα την κατανάλωση καυσίμων και τα λειτουργικά έξοδα.
Προκειμένου να ανταπεξέλθουν στις υψηλές απαιτήσεις της σύγχρονης γεωργίας ακριβείας, οι ορυζοπαραγωγοί στρέφονται στη δημιουργία ευέλικτων ομάδων παραγωγών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι συλλογικές επενδύσεις ύψους 3,5 έως 4 εκατ. ευρώ που υλοποιήθηκαν εντός τριετίας στην περιοχή. Η επένδυση περιέλαβε 2,5 εκατ. ευρώ για την κατασκευή αυτόνομων εγκατα-στάσεων σιλό και ξηραντηρίου, €800.000 για την απόκτηση θεριστικής μηχανής υψηλής τεχνολογίας, καθώς και €600.000 για τρακτέρ μεγάλης υποδύναμης (με κόστος άνω των €150.000 ανά μονάδα) και ψεκαστικά μηχανήματα ειδικού λογι-σμικού, μεταξύ άλλων. Η ελληνική ορυζοκαλλιέργεια αναζητά πλέον τα εργαλεία που θα διασφαλίσουν τη βιωσιμότητα και τη δυναμική της επόμενης ημέρας.
Πηγή: Φωτεινή Αποστόλου-Foodreporter
