Η νέα σεζόν του βερίκοκου στην Ελλάδα ξεκινά με καθυστέρηση περίπου μίας εβδομάδας σε σχέση με πέρυσι, αλλά με εντελώς διαφορετικά ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά. Έτσι, μετά από διαδοχικές χρονιές μειωμένης παραγωγής, το 2026 διαμορφώνεται ως μία χρονιά ιδιαίτερης υπερπροσφοράς, με τους παραγωγούς να βρίσκονται αντιμέτωποι με μία σειρά από προκλήσεις –όχι τόσο στο χωράφι, αλλά στην αγορά.
Στην Πελοπόννησο, όπου ήδη από τις αρχές Μαΐου ξεκίνησε η συγκομιδή των πρώιμων ποικιλιών, η εικόνα είναι εντυπωσιακή από πλευράς όγκων. Οι αποδόσεις σε πολλές περιπτώσεις φτάνουν ακόμα και τα 70 κιλά ανά δέντρο, χωρίς να έχουν καταγραφεί σημαντικές ζημιές. Μάλιστα, παρά τη μεγάλη παραγωγή, τα μεγέθη των καρπών παραμένουν ικανοποιητικά, αποτέλεσμα της σωστής διαχείρισης των οπωρώνων και των επιτυχημένων αραιωμάτων. Η διαθεσιμότητα αναμένεται να αυξηθεί αισθητά από τα μέσα της δεύτερης εβδομάδας του Μαΐου, καθώς μπαίνουν σταδιακά στην αγορά περισσότερες περιοχές και ποικιλίες. Στην Κορινθία, η συγκομιδή τοποθετείται χρονικά γύρω στις 15 Μαΐου, με τις πρώτες ποικιλίες να δίνουν το στίγμα της χρονιάς. Οι καλές υδατικές συνθήκες που επικράτησαν φέτος δημιουργούν αισιοδοξία για την εξέλιξη της παραγωγής, χωρίς ενδείξεις για προβλήματα άρδευσης στο άμεσο μέλλον. Ωστόσο, η χρονική μετατόπιση της ωρίμανσης των πρώιμων ποικιλιών δημιουργεί ανησυχίες για πιθανή σύμπτωση μεγάλων ποσοτήτων στην αγορά, καθώς υπάρχει το ενδεχόμενο να συμπέσουν με πιο όψιμες συγκομιδές προς τα τέλη του μήνα.
Αντίστοιχη είναι η εικόνα της καλλιέργειας και στη Βόρεια Ελλάδα. Στη Χαλκιδική, η συγκομιδή αναμένεται να ξεκινήσει γύρω στις 20 Μαΐου, σύμφωνα με το φυσιολογικό παραγωγικό ημερολόγιο της. Τα φρούτα εμφανίζουν πολύ καλή εικόνα στα δέντρα, με μόνο περιορισμένες ζημιές από χαλαζοπτώσεις σε τοπικό επίπεδο, στην περιοχή του Πολύγυρου. Κι εδώ η παραγωγή προβλέπεται αυξημένη, με εξαίρεση ορισμένες παραδοσιακές ποικιλίες, κατά βάση την Τιρύνθου, που αντιμετώπισαν προβλήματα κατά την καρπόδεση. Πάντως, οι παραγωγοί στρέφονται ολοένα και περισσότερο σε νέες ποικιλίες που συνδυάζουν υψηλή παραγωγικότητα και ανθεκτικότητα, εγκαταλείποντας σταδιακά παλαιότερες επιλογές, Τιρύνθου, Μπεμπέκου, αλλά και ποικιλίες από το εξωτερικό που δεν ανταποκρίνονται πλέον στις απαιτήσεις της αγοράς. Ξεχωρίζει η Lady Cot.
Στην Πέλλα, η εικόνα διαφοροποιείται ελαφρώς ως προς τα ποιοτικά χαρακτηριστικά. Αν και η παραγωγή αναμένεται αυξημένη σε σχέση με πέρυσι, οι χαμηλές θερμοκρασίες της άνοιξης επηρέασαν την ανάπτυξη των καρπών, οδηγώντας σε μικρότερα μεγέθη. Οι πρώτες μικρές ποσότητες θα εμφανιστούν στην αγορά γύρω στις 10 Μαΐου. Ωστόσο, ο μεγάλος όγκος θα ξεκινήσει να έρχεται μετά τα μέσα του μηνός, ενώ τότε θα μπουν σε παραγωγή και οι ποικιλίες που ζητούν οι εξαγωγείς, οι οποίοι θα ξεκινήσουν με τα Priscia, τα Tsunami και τα Nestor. Όλοι οι συντελεστές του κόστους παραγωγής έχουν αυξηθεί: τα αζωτούχα λιπάσματα κατά 30%, τα μεροκάματα κατά 15% και τα καύσιμα κατά 40%, και ταυτόχρονα οι παραγωγοί είναι συγκρατημένοι όσον αφορά τις εμπορικές εξελίξεις.
Σε εμπορικό επίπεδο, η φετινή χρονιά χαρακτηρίζεται από έντονη αβεβαιότητα και αυξημένο ανταγωνισμό. Η υπερπαραγωγή δεν περιορίζεται μόνο στην Ελλάδα, αλλά αφορά κι άλλες μεγάλες παραγωγικές χώρες της Μεσογείου, κάτι που αναμένεται να ασκήσει σημαντικές πιέσεις στις τιμές, με τις μεγάλες αλυσίδες λιανικής να διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό τους όρους της αγοράς. Έτσι, οι πρώτες εκτιμήσεις συγκλίνουν στο ότι οι τιμές παραγωγού θα κινηθούν σε χαμηλά επίπεδα, με βασικό ζητούμενο την απορρόφηση των μεγάλων ποσοτήτων.
Οι εξαγωγές αποτελούν επίσης ένα δύσκολο στοίχημα, ιδιαίτερα για επιχειρήσεις που τα προηγούμενα χρόνια δεν είχαν τη δυνατότητα να διατηρήσουν σταθερή παρουσία στις διεθνείς αγορές λόγω μειωμένων όγκων. Η φετινή αφθονία δεν μεταφράζεται αυτόματα σε εξαγωγική επιτυχία, καθώς απαιτούνται δίκτυα, συμφωνίες και ανταγωνιστικές τιμές, σε ένα ήδη κορεσμένο εμπορικό περιβάλλον.
Την ίδια στιγμή, το αυξημένο κόστος παραγωγής επιβαρύνει σημαντικά τους παραγωγούς. Οι αυξήσεις σε λιπάσματα, καύσιμα και εργατικά έχουν οδηγήσει σε συνολική άνοδο του κόστους που εκτιμάται γύρω στο 20%, ενώ σε ορισμένες επιμέρους κατηγορίες οι ανατιμήσεις είναι ακόμα μεγαλύτερες. Επιπλέον, το χρόνιο πρόβλημα έλλειψης εργατικού δυναμικού παραμένει άλυτο, δημιουργώντας σοβαρά εμπόδια στην ομαλή διεξαγωγή των καλλιεργητικών και συγκομιστικών εργασιών.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι παραγωγοί καλούνται να ισορροπήσουν ανάμεσα σε αυξημένες δαπάνες και πιεσμένες τιμές. Επομένως, μία τιμή παραγωγού κοντά στα 0,80-0,90 ευρώ το κιλό φαίνεται να αποτελεί ένα πιθανό σημείο μιας σχετικά ευνοϊκής για όλους ισορροπίας, που θα μπορούσε να διασφαλίσει τη διάθεση του προϊόντος στην αγορά, διατηρώντας ταυτόχρονα και μία στοιχειώδη βιωσιμότητα για τις εκμεταλλεύσεις.
Συνολικά, η φετινή σεζόν του βερίκοκου στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από αφθονία, αλλά κι από αυξημένο βαθμό δυσκολίας. Αναμφίβολα, παρότι οι καιρικές συνθήκες ευνόησαν την παραγωγή σε πολλές περιοχές, οι προκλήσεις της αγοράς, το αυξημένο κόστος και οι διαρθρωτικές αδυναμίες του κλάδου δημιουργούν ένα σύνθετο και απαιτητικό περιβάλλον για όλους τους εμπλεκόμενους.
Πηγή: περιοδικά ΦΡΟΥΤΟΝΕΑ
Σημείωση agroekfrasi.gr : σε συνομιλία με τον γεωπόνο , μέλος του ΑΣΕΠΟΠ Τυρνάβου Αργύρη Γραβάνη, μας ανάφερε ότι είναι πολύ καλή η παραγωγή αλλά οι τιμές είναι μέτριες. Δεν είναι όπως πέρσι που όμως είχαν εκτίναξη τιμών λόγω των παγετών στην Κεντρική Μακεδονία!
